Zevende Wedstrijd met Marlous.
Diverse TWers hebben verplichtingen en zijn druk. Om genoeg handjes te hebben was Marlous uitgenodigd een wedstrijd te komen zeilen. Marlous is de trimster en grinder van TW ( Team Waterratten) van de vroege X79 van Roel Wever. Maar sinds de X79 verkocht is springt ze op diverse boten in, samen met haar vriend Olliver (Rat). Ook hebben we weer Wim aan boord en onze voordekster Caroline. We eten allemaal boven in het Havencafe Gooimeer het R&ZV-menu. Ook Ben van TF (Team Fram) is aangeschoven. Het startschip een speedbootje met twee jongens die vooruit geschoven zijn, komen de startspullen halen. Het is gezellig en Caroline heeft duidelijk honger, de Red Snapper gaat erin als koek. Ik had duidelijk minder trek, iets te zwaar geluncht in Hotel New York. Marlous vertelde dat ze niet meer zonder vaste woon of verblijf plaats is.
De wedstrijd,
We gaan op tijd naar de boot en we maken haar in orde, dus schoten en fok worden klaar gelegd of aan geslagen. De zwemvestjes worden omgedaan en ik doe me spetterpak aan, zal wel met de benen buitenboord worden en dan heb je al snel een golf te pakken. We varen naar de startlijn. De taken zijn verdeeld en Marlous is middenvrouw, dus van de spierballen en trim. Wim stuurd en de boot loopt hard. Caroline en ik zijn van het feder gewicht, in het gangboord. De start is weer werelds, en we hijsen gelijk de spi, Marlous doet het oortje-werk, en Caroline maakt het voordek klaar om te gijpen, even wat ruimte op de spiboom-neerhouder maakt het werk van de voordekkers iets lichter. Gelukkig liggen er nieuwe barberhaulers klaar om op het dek geschroefd te worden, zodat er minder spanning op de spiboom staat. Het waait hard en we hebben alle kracht nodig om de spi uit te duwen, zodat het grootzeil om zou kunnen. De Spi gaat er bij de boven Ton af, en de high-aspect staat als een plank. De voordekkers zijn klaar geen spi-rak meer, jammer maar het is mooi weer en ons gewicht is hard nodig om de boot overend te houden. Nog wel even de spi invouwen, je weet het maar nooit. En we moeten ook wat van de omgeving zien, een geweldig mooie avond, en in de kuip werd druk overlegd, op de tell tails gevaren en getrimt. Poeh poeh wat waren zij druk en wij van het voordek hoefde alleen maar te verplaatsen, van bakboord naar stuurboord. Na verloop van tijd raken we de eerste plaats kwijt, door snelheids verlies door weer dat Wier. Gadver de gadver dat Wier nekt ons steeds en de langkielers hebben daar minder of geen last van. We finshen mooi voorinde wedstrijd, en denken aan een derde plaats. Het naar huis brengen aan de wind gebeurt door Marlous en we maken alvast wat Foto's.
Aftersail,
Eenmaal varend in de haven, gaan we de boot vierkant maken, en we missen Michiel. Die gedreven zoals hij altijd is de boot snel opgeruimd wil hebben want dan kun je eerder aan de Champagne. Maar we zijn ook aardig op weg, Caroline doet ook vrolijk mee de boot vierkant te maken, en Wim hasspeld de schoten op als een Cowboy. Eenmaal in de Box de High-aspect opvouwen op de steiger, het strijken is weer achterwege gelaten, Zo Jammer, grapt Caroline. Huikje erop, de stootwillen naar buiten en Caroline gaat even het Wier opvissen wat we mee terug de haven ingenomen hebben, met een pikhaak achter de boot balanseren op de zwemtrap. Ik heb de camara ter hand mocht ze 'per ongeluk' te water raken, maar als een ballerina stond ze onder de boot door te vissen. Vette plukken Wier haalt ze op, het zou gemaaid moeten worden, maar der gebeurt geen drol, de haven geeft Rijkswaterstaat de schuld en Rijkswaterstaat slaapt en wijst dat het niet hun probleem is. Ik weet wel hoe je een paar vliegen in een klap slaat, Zout heel veel Zout, geen blauwalg geen Wier en geen dooie honden meer. De champagne wordt open geplopt, en we drinken een slok, nog een groepskiek voor de fans en familie. We zwaaien naar Caroline, die moet er nog even tegen aan, we hebben weer alle tijd en Marlous heeft de meeste tijd, want die Rat is vrij morgen. Op naar het clubhuis, de prijs uitrijking is al geweest, TW zesde. We hebben weer pech met dat Wier, op het laatste stuk. Maar leuk gezeild en het was een eer om een keer met een echte Waterrat (Marlous) te hebben mogen zeilen.
