De laatste WAC van 2011.
We zijn deze avond met ons vier, Wim, Michiel, Caroline en ik, we gaan boven eten, na de kruidige vis van vorige week, nemen we deze keer mixedgrill, met een hele berg frites. Michiel kon niet mee eten, was te lang onderweg, maar schoof wel aan. En Wim was er ook, maar had teveel kruiden op zijn vis gehad, zodat hij voor deze avond afhaakte (Sjaak Afhaak). Het smaakte geweldig, somige mensen keken het vlees van ons bord, maar dat mocht de pret niet drukken. Adriaan van Vollehoven kwam ook nog even voorbij, en moest even melden dat zijn boot 675 kilo woog en dat hij geen champagne glazen aan boord heeft, want de Champ zat al in glas, en hij dronk zo uit de fles, best wel ordi. Adriaan had voor de laatste wedstrijd zijn zoon Floris uitgenodigd en was al bijna zeker dat hij ging winnen, want hij zat al in de Flow. Wij zaten ook in de flow, smikkelen en smullen en laat andere maar lullen. Na het diner naar de boot, waar Michiel de high-aspect aanslaat, de schoten worden uitgelegd door Wim en Caroline doet de rest, huik eraf, slingers naar buiten en de klok etc. etc.
-
-
-
Caroline Roeloff
De wedstrijd,
We varen de haven uit, het gooimeer op, en het waait goed door, de start is lastig, onder de bomen is er minder wind, maar daar vandaan is het te bezeilen. Wim draait wat heen en weer, en het startschip doet hun werk goed. Op de seconden wordt het 5 minuten sein gegeven. We lopen nu hard naar beneden en gaan als een haas naar de startlijn. Bij de startlijn gaat de rem erop, en hebben we geen vaart meer. Niet zo beste start, de bomen hebben duidelijk de wind weggehaald, en we gaan als derde over de lijn, niet op volle snelheid. Eerste stuk naar de groenrode ton 60, Caroline slaat de spi aan, en bij de ton gaat onze circus Sarresani tent, zeg maar spi de lucht in. Het waait en we zijn in de flow, we janken over de golven. En over somige golven komen we niet heen zegt Wim, volgens een blonde aan boord, gaan we altijd over golven, maar dat is natuurlijk een blonde opmerking. Het spi rak is lang en we nemen afstand van de rest, rond de ton gaat alles bijna perfect, alleen is de halshoek van de haak, daarna lopen we even achter de feite aan maar herpakken we ons, en gaan vol het kruisrak in. Niksnie spi invouwen, gewicht aan de hoge kant en naar de finish. Bij het aanlopen van de Jop, hebben ze voorrang en krijgen dat ook, net voor de Jop willen we overstag en gaan ook, totdat er één de Grootschoot lostrapt en de genuaschoot bleef hangen achter de mast, dubbel pech dus. De jop finish net voor ons en na ons kwam Team Fram. Michiel dacht aan een vijfde plaats.
Aftersail
Caroline aan de helmstok, nadat we binnen waren zag het ernaar uit dat "het" ging losbarsten en verdwenen alle vrouwen in de kajuit (Om de spi in te vouwen, en we moesten toch kijken of het goed ging) en bleef een blonde man staan. Nou ja, dat was het idee. Men werd tijdig teruggeroepen. En dan natuurlijk het sandwich verhaal van de Fram over de Spoon (wij waren dan de onderkant van het broodje geweest of zoiets), als er lekkere wijven tussen hadden gezeten dan... Hormonale rompslomp die met het rode lichtje van de camera in toom werden gehouden.. (Fram was aan het filmen op weg vanaf de finisch en zo ongeveer tijdens het sandwichen). Na dit gebeuren varen we hoog aan de wind naar de haven en dan door naar de box. Waar Caroline TW in de Box parkeer, met de juiste snelheid en preciessie als een zwitsers zakmes. Na de champagne wel in zeer mooie glazen, nemen we afscheid van onze voordekster Caroline, en gaan opgetogen naar het clubhuis om de uitslag te horen en de prijsuitreiking mee te maken. Eerst de uitslag TW weer vijfde. Dan de prijsuitreiking over het jaar een schamelende zesde plek, en voor ons met een half puntje de Jop. Alle kajuitboten met een inboard zijn trouwens niet in de prijzen gevalen, behalve de spoon, maar die was gesandwich, door de TF en TW. Dus dubbel feest voor leo en zijn conpaan.
