Dertiende Wedstrijd met Ekaterina.
Mag me vriendin ook mee zeilen, geen punt, ze heeft ervaring op een Dehler, dat is toch zo type boot waar Wim er ook één van heeft. Ja Wim was zelfs voorzitter van de eigenaren club van Dehlers. Maar goed, Ekaterina was welkom, nog een kleine info gevraagd, maar der kwam weinig info, en met info daar bedoel ik mee, heeft ze handschoenen, schoenen en oliegoed? De dames zijn druk met bijbaantjes en er komt weinig los, gelukkig werkt de windverwachting mee. Geen wind opkomst, er wordt nog een instructie met weerkaartje rondgemaild en gevraagd zoveel mogelijk spullen in de auto te laten. En eerlijk, er werd terdege naar geluisterd, er was er zelfs één, die de sigaretten ook in de auto had laten liggen, vanwege het gewicht. Zoals gezegd weing wind, technisch weer dus, en we zijn met ons vijven, Caroline, Wim, Michiel, Bert en Ekaterina. We eten boven en het smaakt heerlijk, de Dames hadden vis, en de Heren lamsvlees met peppersaus, en natuurlijk frites. Wim en het startschip kwamen ook binnenvallen, en onze naaste concollega's de Spoom. Na het diner, nog een interview gehouden met Ekaterina, en gevraagd of zij vanavond de Spi wil invouwen, de Bar wil bedienen en de Fotograaf wil spelen, doen ik, top zei ze. Eenmaal op de boot snel de Spi uitgepakt en ingevouwen, en daarna was Ekaterina aan de beurt, om in te vouwen, een snelle leerling. Head in het midden, Clew aan één kant, tas open, hoeken aanslaan in de tas, alles erin, kleppen dicht.....en Klaar. Mooi hier is de bar en hier een fototoestel even een kiekje van ons samen maken, okay batteryen staan hier met nog een reserve camera. Even de Pro Musto passen, jeetje alweer zo lange meid, ik begin echt een klein ventje te worden. Maar goed de broek past, en nu naar buiten, het is mooi weer, met kans op een bui. Buiten is alles aangeslagen, met een klein detail, die we nog even moeten herzien, de High-Aspect staat op en we moeten Genua 1 hebben, we zijn dik op tijd dus wisselen we even van zeil. Ekaterina had ook haar plaats gevonden en we hoorden Kodak time...Smile. Duidelijk zijn er al meer foto's gemaakt dan twee wedstrijden hiervoor. We gingen naar de startlijn varen, zonder motor. Rondjes varen, tacken en Ree en nogmaals tacken en Ree.
-
Michiel Pauli
-
Kodak time
-
Camera test
De wedstrijd,
We varen wat heen en weer voor de startlijn en varen net zo lang totdat we het ondieper wordt, we draaien en gaan naar de startlijn de tijd dringt, we tellen en de Fram ligt stil op de startlijn, aardig in de weg, we lopen er onderlangs heen en willen niet protesteren, maar handig is anders. We zijn onderweg naar Ton 60 de grote ton Groen met Rood, de Spi ligt klaar. Caroline staat op het voordek te wachten op het teken dat we gaan hijsen en de boom erin. We draaien en de Spi komt heel mooi de tas uit, zonder toffee, goed ingevouwen dus, de Genua naar beneden en op het oortje, Caroline vaart op het oortje, Wim worsteld ons vrij, en dat doen we, we liggen vooraan, alweer een Kodak moment. De Spoom komt achterop varen, hard naar ons toe, Wim besluit een loef partij ervan te maken. We gaan links af en de rest recht door. Na deze actie gaan we weer naar de ton, met lachende derden. De wind neemt nu nog verder af en we varen alweer door het wier. Halverwegen draait de wind en we hijsen de genua, en laten de spi neer. nog niet invouwen, we moeten laag blijven zitten, niet bewegen en praten mag wel. de wind is nu helemaal weg. het startschip belt zullen we inkorten......kijk maar doe wat je goedlijkt. Wij varen onze eigen wedstrijd, en ik kan niet inschatten of iedereen binnen kan komen voor 22.00 uur, doei sterkte. Alweer een Kodak moment, de batterijen zijn op, nog weer nieuwe erin, alweer leeg, best wel duur zo'n avond zeilen. De volgende keer maar nieuwe batterijen meenemen, want deze zijn heel snel leeg. We Tacken, en we liggen op de goede boeg, en Ekaterina mag nu de spi invouwen aan de lagekant, en klonk het vrolijk... de Bar is open.. en wie wil? wat en zo ja waarom? Zelfs de Kitkatten kwamen uit de koeling en die smaakte geweldig. De baan is kort, maar omdat we zo langszaam varen, lang, we worden twee keer door die verrekte Torsten afgedekt en gedwongen met hem mee te varen, het blijft toch een Duitser, maar wel een leuke Duitser. Als laatste moeten we overstag voor de Gypsie, en er ontstaat een discussie hadden we ervoor langs gekund of niet? Maar Caroline zei heel alert, het blijven zigeuners, die Gypsies. We finshden net achter de Jop, en dat is zo jammer..
-
-
-
Ekaterina
Aftersail,
Ekaterina wordt gevraagd de boot naar huis te zeilen, richting het witte huis en dan links af. Duidelijk iemand die gewend is met een helmstok te varen. Je zag aan haar oogjes dat ze der schik aan had, dat zeilen zit in der bloed. Het laatste stukje in de haven, neemt Caroline het over om de TW in de box te schuiven. We vouwen de zeilen en ruimen de boot op. De fles komt te voorschijn en onze nieuwkommer mag de fles openen, iets te voorzichtig laat ze de fles ploppen, zo voorzichtig dat ze de kurk tegen houd, zo jammer dat de buurman nu geen kurk in de boot vind. Dus ze gooit de kurk maar even in de boot van de buurman, dat tellen we ook goed, maar de volgende keer gaarne, knallen en lallen. Na de eerste glas champagne nemen we afscheid van Michiel, die weer eens ver weg moet met het vliegtuig s'morgens vroeg naar Praag, voor zijn handel. Wij drinken de fles helemaal leeg, en gaan naar het clubgebouw om de uitslag te horen, TW zevende, en de Clara eerste. Het was een heel gezellige avond die heel lang duurde, en de betere resultaten komen eraan.
