Achtste Wedstrijd met alweer een gast.....Hennie
TW ging boven dineren en Hennie het baby broertje van Nico, was er deze avond. Hennie had al een tijdje een wens één keer met TW meedoen. Omdat TF (team fram) op vakantie was kwam het mooi uit dat Hennie met TW mee ging zeilen. Hennie is iets meer dan 1.90 cm en weegt ook navenant iets meer dan gemiddeld. Duidelijk dat Hennie voor het betere sjor- en trekwerk kwam. Dus Hennie deze avond voor de spierballen, Wim kwam om te sturen, en Caroline en ik van het voordek. We aten met ons allen in het Havencafé boven, Dick het startschip kwam op tijd en we gaven twee banen mee 13 en 14. Voor als de wind minimaal is baan 13, en voor als de wind blijft staan 14. Diego was onze gastheer boven en serveert heel snel de menuutjes. We dronken er een biertje bij, dit omdat het plakkerig warm was. Ik had al een overhemd onder me mooie TW-shirt aangedaan, maar dat was duidelijk te warm. Ik was even champignons aan het kweken op me rug, warm vochtig en donker. Maar na het eten, op naar de boot. De schoten aanslaan, huik eraf, lieren uitleggen aan Hennie, Barbehaulers aan Caroline, kortom druk.. druk... druk.
De wedstrijd
Caroline trok de boot uit de box, en voer naar het startgebied. We gingen buiten kijken hoeveel wind er stond. Wim dacht High-Aspect, wij wisten het niet. We kunnen wel wat wind hebben met ons vier aan gewicht. We besluiten Genua 1. Blokken naar achteren de schoten er door heen. Genua 1 aanslaan en de Spi op het dek. De Genua 1 werd ophoog getrokken en we draaien en keren weer en gingen nog even bij het startschip langs om de baan te laten veranderen in 14. Immers er stond veel wind en een korte baan zou zonde zijn voor zo'n mooie zeilavond. Kort baantje snel naar huis, was geen optie. Veel zeil uren daar kwamen we voor, Caroline zich in het zweet werkend Spi invouwen, aanslaan, etc. etc. Hennie zijn Spierballen laten spreken, en Wim weer laten sturen als een jonge hond. We starten weer mooi, 2 seconde te laat, maar wat zijn nu twee tellen op twee uur varen. Iedereen was alert op het Wier, we hadden een baan wat alleen door de vaargeul was, en dus dieper dan 4 meter en daar zou er geen wier mogen zijn. Natuurlijk hadden we weer een plukje onder de boot zitten, maar velen malen minder dan de laatste weken het geval was. We zijn weer voorin het veld en strijden met de Jop, om de eerste plaatsen. In het kruisrak tacken we veel, en ik kruip over het dak, als een limbo danser onder zijn lat door. Ik vond dat ik al aardig een oude man aan het worden was, alles ging me pijn doen, tot dat ik naar de giek keek, die was een dikke twintig centimeter lager dan normaal. Het leek wel of ik door een brievenbus heen kroop. Na de giek omhoog gesjord te hebben ging het velen malen makkelijker naar de andere kant te kruipen. We finishde net achter de Jop, een kleine 10 seconden.
Aftersail,
Onderweg naar huis, werd Caroline aan het roer gezet, en hoog sturen op gevoel, of ze het ook blind kon? 32 graden schijnbarewindhoek varen, ja ogen dicht en aan de wind zeilen. Niet stiekem kijken wacht maar, een theedoek over de oogjes en zeilen. We hadden een stuurvrouw als Jules de Korte. Het viel niet mee op gevoel te sturen maar was wel een wijze les. Eenmaal in de haven de boot afmeren met een stukje achteruit varen om het wier kwijt te raken. De zeilen opvouwen en alles weer vierkant. De Demi-Sec gaat weer open, met een ferme Plop, zonder de ogen dicht. Na de Champagne en de noten, lopen naar het clubgebouw en zwaaien naar Caroline, en wij horen de prijsuitreiking aan, en wat denk je?????De Jop een 20 tellen voor ons en ook op handicap en TW vijfde vanavond.
Met dank aan Hennie, Wim en Caroline, die er alles aangedaan hebben om de week door midden te varen.
De week door midden zeilen
Doorgelat Grootzeil
Genua 1
