Viertiende Wedstrijd met een vette aanvaring.....
Ik was laat maar nog wel op tijd, geen drukte op de wegen, omdat het nog vakantie tijd is. Maar was Rette druk op me werk, we hebben 1200 klanten, en ze wilde allemaal wel iets van me, als het nu een euro was, kost je dat 1200 euros, en dan ben je klaar, maar nee hoor, heeft u zo, en kunt u dit voor me doen, doe dit, doe dat, tuttedutoe... Maar goed de vakantie is begonnen en we gaan met TW nog een wedstrijd varen, en omdat ik er zo gek van ben, houden de jongens en meiden me van de straat. In de planning stond dat Ekaterina mee zou gaan, maar ze had afgezegd door omstandigheden die zeer ernstig zijn. Sterkte droek. Maar goed de rest was er wel, dus zijn we met ons vijven, te weten Wim, Michiel, Caroline en Bert en dat ben ik. Wim was al aan de slag gegaan, op de boot, de septers waren iets verbogen, nadat aan de andere kant een rubberboot in the UK was binnen gevaren. Alles stond weer kaarsrecht. We gaan dineren, en der waren Gamba's hele grote. Aan de vette vingers kon ik zien dat het smaakte, er werd soms per ongeluk een hapje uit de vingers genomen, ik had weer een mooi plekje aan tafel en vriend Sandrovski zat er ook, om de start spullen op te halen. Na het diner naar de boot, die Wim helemaal opgetuigd had, taken verdeelt, en we varen vanavond eens met een bijna vaste groep. Voor het eerst dit jaar, normaal varen we in diverse formaties, maar vanavond eens met dezelfde leeuwen. Op naar de start, het is mooi weer, Michiel had ZON besteld, en ik kussen als we eersten zouden worden, ja ook van Michiel.
De wedstrijd,
De start was aan de wind, we gaan aan de hoge kant starten bij het startschip en daar waren we niet alleen. We hebben de Jop in de tang, als we naar boven gaan richting startschip dan moet de Jop over het startschip heen en mist dan de start. Maar zo sportief als we zijn laten we ruimte. Er varen drie boten voor ons, De Spoom, Clara en die verrekte Gipsy (zigeuners). Deze boten starten allemaal te vroeg en worden terug getoeterd. We hadden een wereld start, Wim was weer los, en ook van de straat. We liggen voorop en zijn vrij, totdat de Clare besluit terug te gaan, omdat ze te vroeg gestart zijn. Dwars door het veld, probeert de Clara te draaien, maar gaat het niet halen, ik roep Wim aan, omhoog zo veel mogelijk, we halen het net, ook als Wim de boot terug stuurt me Clare te ontwijken, de Clara vaart zo naar binnen, beginnend op de voetrail schuift zij zo naar achteren om met de de neus achter onze hekstoel te blijven hangen, een geweldige dreun. Michiel heeft me gevaar voor eigen leden maten de boot nog proberen af te houden, en verwonde zich lelijk. Gelukkig hebben we een Dokter aan boord, die eigenlijk ook niet veel kon doen, dan alleen een kusje erop of een foto, doe maar een foto. Mooi detail is te zien dat het ankergerij in de torso van Michiel staat afgedrukt. Ik zie zelfs een anker, maar dat kon ook verbeelding zijn. Maar goed we komen weer los en varen onze race verder, we zijn duidelijk ontdaan, en moeten ons herpakken. Gelukkig komen we in het echte wedstrijd veld, en moeten de spi zetten, drukte alom. Het voordek loopt gesmeerd, een hoop noeste arbeid, gaat zich nu terug betalen. Spi op en spi neer, het loopt allemaal vlotjes. Alleen jammer dat het wat manicurewerk kost om de gebroken nagels weer weg te werken, maar dat mocht zelfs de pret niet drukken. Michiel is vanavond de inpakker van de Spi. We varen weer geconcentreerd, maar kunnen de schade nooit meer inhalen. We finisde mooi op spi, en gaan reachend naar Huis
Aftersail,
Het Laatste stukje in de haven neemt Caroline het over, en parkeert gladjes de boot in de Box. De Jongens gaan gelijk aan de slag, om de schade vast te leggen en Dingeman kwam aan boord, maakte zijn excuus, en deed zijn verhaal. Onze advocate Caroline, wees nog wel even op artikel 662, over letsel schade, en toen we haar daarop wezen, stond de kleur rood van het blozen, haar heel goed. De jongens van de Fram komen ook even langs en de Spoom ook, Het werd nog druk. Wim en Michiel, zetten de septers weer vast met lijnen, en het grote buigwerk was weer begonnen. TW gaat morgen op vakantie naar Boulogne sur Mer, en het zou prettig zijn als we door het gangboord heen kunnen lopen. Met grof geweld werden de septers terug gebogen, de voetrail was al provisorisch geplakt. Gelukkig doet de TW het weer, en kunnen we nog lang op vakantie. Op naar het clubgebouw, waar natuurlijk een biertje gedronken moest worden met de Clara, om het allemaal weer te vergeten. We nemen afscheid van Michiel, en lullen nog wat met diversen mensen, ik breng Caroline naar de auto, en zwaai naar Wim. Op naar huis om te vertellen dat we een klein zoentje hebben gehad van de Clara, er was dan toch weer gekust deze avond.
